۶ نکته برای حفظ کسب و کارتان در مقابله با فاجعه !

فیبز، نشریه آنلاین مدیریت کسب وکار

۶ نکته برای حفظ کسب و کارتان در مقابله با فاجعه
0 8,951

فجایع رخ می دهند . در حالی که همیشه نمی توان از آنها اجتناب کرد، اما می توان خود را برای آنها آماده کرد. بنابراین دیگر بلایای طبیعی، مانند از دست دادن اطلاعات یا آتش سوزی می تواند رخ دهد. در صورت هر گونه فاجعه، مهم است که به عنوان یک کسب و کار بتوانید، برنامه ریزی برای مقابله با فاجعه / یا برنامه تداوم کسب و کار را برای آنچه که از دست رفته است را داشته باشید، چه آن ویژگی از نظر داده و چه از نظر فیزیکی باشد.

 

برای تداوم‌ کسب و کار / بهبود فجایع ، برنامه چیست؟

در حالی که تفاوت هایی بین این دو وجود دارد، برخی شرکت ها آنها را به یک تیم ادغام می کنند.
Mick whittemore نایب رئیس عملیات شرکت فن آوری اطلاعات در paychex گفت : برنامه تداوم کسب و کار (BCP) یک استراتژی تعریف شده و مستند است که طراحی شده برای کمک به صاحبان کسب و کار و آماده کردن کارکنان آنها برای هر رویدادی که ممکن است باعث ایجاد اختلال در عملیات تجاری، از جمله بلایای طبیعی، آتش سوزی یا سیل، قطع برق و غیره شود.

از سوی دیگر، یک برنامه بهبود فاجعه (DRP) توضیح می دهد که چگونه به سرعت عملیات تجاری را از سر گرفت و معمولا برای برنامه ریزی دقیق سطح جزئیات یک زیرساخت فناوری اطلاعات و برنامه های کاربردی به کار گرفته شود. بر طبق گفته ی Whittemore، این برنامه باید فناوری اطلاعات را قادر به بازیابی اطلاعات کافی و عملکرد سیستم برای راه اندازی کسب و کار نماید.

 

چرا هر کسب و کاری به یکی از آنها نیاز دارد؟

بسیار ساده است، اگر یک کسب و کار می خواهد پس از یک فاجعه مثل همیشه به عملیات خود ادامه دهد، به یک BCP و یک DRP نیاز دارد.
با برنامه ریزی مناسب، فقدان می تواند کمی کمتر ویرانگر باشد، و در برخی موارد، شما حتی می توانید از وقوع برخی شرایط مضر جلوگیری کنید. Jay shelton، معاون ارشد ریسک اجرایی در Assurance، به روزنامه Business News Daily گفت : یک برنامه ریکاوری فاجعه و تداوم کسب و کار می تواند به طور قابل توجهی اثرات خسارت را کاهش دهد.

 

چه عواملی باید در نظر گرفته شود؟

عوامل متعددی وجود دارند که باید برای هر دو برنامه در نظر گرفته شوند. Shelton آن را به این صورت تجزیه و تحلیل می کند:
یک تیم برنامه ریزی را ایجاد کنید. این تیم از کارکنان یا داوطلبان مسئول توسعه طرح تعمیر و نگهداری اضطراری است.
اهداف را مشخص کنید. تعیین اهداف برای آنچه که برنامه شما قصد انجام آن را دارد و پاسخ به سوالاتی مانند «کجا نقل مکان می کنیم؟» و “من باید با چه کسی شریک باشم؟”

تجزیه و تحلیل توانایی ها و خطرات . اطلاعات در مورد توانایی های فعلی و خطرات احتمالی و شرایط اضطراری را جمع آوری کنید.
برنامه های کاری را تهیه کنید. هر نوع فاجعه احتمالی باید طرح اقدام خود را داشته باشد. این کار به یک پیمانکار بالقوه کمک می کند تا آنچه را که مورد نیاز است و چگونگی نحوه شروع کار بلافاصله پس از یک فاجعه را درک کند.

اسناد نوشتاری یا کتبی ایجاد کنید . این باید شامل پروتکل های پشتیبان باشد.
اطمینان حاصل کنید که همه با این برنامه آشنا هستند . تمام کارکنان، از مدیریت گرفته تا نگهداری، باید این طرح ها را درک کنند. برنامه های خود را با عملیات شرکت و آموزش های کارکنان ادغام کنید.

DRPs ها باید قبل، در طول و بعد از بخش وجود داشته باشند. به گفته scott E.smith ، مدیر ریسک تائید شده و معاون مدیر خدمات مهندسی ریسک در Chubb، این به شما این امکان را می دهد که اقدامات پیشگیرانه بالقوه را شناسایی کنید، و برای عکس العمل در طی این روادید برنامه ریزی کنید و با کمک مراحل بازیابی ، مانند امکان جابه جایی عملیات به امکانات جایگزین، فکر کنید.
این برنامه ها همچنین می توانند براساس بخش ها یا حوزه های تجاری از هم جدا شوند.

آنها واقعا مجموعه ای از برنامه ها هستند. یک برنامه فناوری اطلاعات، طرح تولید، طرح مهندسی، برنامه امکانات ، برنامه فروش و بازاریابی، برنامه ارتباطات و غیره وجود خواهد داشت. Metthew Bradley مدیر امنیت منطقه ای آمریکا در شورای قضایی بین المللی sos گفت : هر برنامه یک چک لیست از مراحل پیشبردی را خواهد داشت که باید قبل از وقوع (برای BCP) یا پس از یک رویداد (برای DRP) برداشته شود.

 

چگونه و چه زمانی کارمندان باید آموزش دیده باشند؟

دانش کارمندان یک گام بزرگ در ایجاد BCP یا DRP است. این به این معنی است که همه کارکنان باید در مورد چگونگی قرار دادن این طرح در عمل ، آموزش ببینند. کارکنان باید در مورد نقش ها و مسئولیت های خود در حمایت از هر گونه تلاش برای بازیابی ، اطلاعات کسب کنند . Whittemore گفت: آنها باید زمانی که BCP برای اولین بار توسعه پیدا کرد و سپس هر ساله که سند به روز می شود آموزش ببینند.

کارمندان فعلی در زمانی که برنامه ایجاد می شود از آموزش بهره مند می شوند، در حالی که کارکنان ورودی باید در مورد این روند اطلاعات کسب کنند.
Bradley گفت: “کارمندان باید زمانی که به شرکت می رسند در مورد برنامه ها آموزش داده شوند. بسیاری از شرکت ها از تمرینات شبیه سازی یا تمرین برای اجرای بخش هایی از برنامه برای تضمین زیرساخت های حیاتی استفاده می کنند.” Bradley افزود که استفاده از یادگیری الکترونیکی برای معرفی این طرح خوب است، اما بهترین کار این است که حداقل یک بار در سال برنامه را شبیه سازی کنید.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.